nEmOtErrOr's profilef><"nEmOtErrOr spAcE"><yPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    6/1/2007

    นี่หรือคือชีวิต3(จบ)

     
    ความเดิมตอนที่แล้ว
    "กุไม่มีไดฟ์เวอร์"กำของเวร แล้วก็เป็นเวรของกุแท้ๆ...
    "เมิงก็เอาโน๊ตบุคมันมาเปิดดิ"ง่ายๆ"...มันล็อกตู้"โอ๊ะกุไม่อยากได้ยินเลย
    "กำ...หาคนที่ปริ๊นได้ให้หน่อยดิ"ใครสักคน เธอคือใคร"แปป..."
    "เบน...เครื่องปริ๊นแกปริ๊นได้มะ"ได้ทีเหอะ"ไม่ได้อ่ะหมึกหมด"หมึกหมดเอาปลาแทนมะ
    แสดดด"เด๋วไปหาอีกคน"อื้อความหวังยังมีเสมอ
    "ต้าอยู่ไหมครับ"อยู่และมีทีเทอะ"ไม่อยู่ครับ"เอ้าเวงขอไรไม่เคยได้เลย
    "ทำไงอ่ะไม่มีเลย"ระหว่างที่กำลังปลงๆอ๊ะ ฉุกคิด
    "ไอพงษ์ ไอต๊ะมันเอากุญแจตู้ไว้ใต้ที่นอนมัน"ทำไมไม่คิดได้แต่แรกฟะ
    "เหรอ...ขอดูหน่อยนะ"อ้าวไอนี่กุอยู่คนละห้องกุยังรู้เลย
    "เออหว่ะ...เจอแล้ว"อ่ะห๊ะมันมีอยู่จริง
    "ปริ๊นตรงไหนอ่ะ"ดูก่อนใบชมพูอยู่ไหนหว่า"ก็เข้า...แล้วก็ปริ๊น"
    กว่ามันจะปริ๊นได้กุเดินจากสุรพัฒน์มาถึงอาคาร เอ ละ
    "ตอนนี้อยู่อาคารเอนะ"รีบๆนะ"พอดีเลยว่าจะไปจ่ายตังค์"
    เออมันพอดีจริงๆ แล้วมันก็ดีจริงๆ "รีบๆมานะ"
    มันมามันก็จ่ายของมันแปปเดียวเสร็จละ
    "เรียบร้อยแล้วจะไปไหนต่อ"อิอิ พาไปหน่อยนะ"สุรพัฒน์ 1"
    "โอเค"โอเคแน่ๆกุจะ วะ แล้ว
    คนน้อยสงสัยไปกินข้าวเป็นโอกาสทองต่อแถวโล้ด
    "น้องๆ"เสียงมันเหม่งๆ"น้องปริ๊นผิดใบแล้วพี่มองแต่ไกลก็รู้ มันต้องแบบนี้นะ"
    โหยแล้วจะรู้ไม๊สั่งเพื่อนปริ๊นแล้วเพื่อนผมมันจะรู้ไม๊
    "ป่ะพงษ์ อีกซักรอบ" มันถอนหายใจ
    ลงรถได้ก็ไปปริ๊นเลยไอพงษ์ก็ไปเติมน้ำมัน มันเสร็จกุก็เสร็จพอดี
    ใช้เวลาไม่เสียเปล่าจริงๆ แล้วเครื่องปริ๊นเวรเอากุอีกละ
    เทคโนโลยีที่ทันสมัยขนาดไหนก็ไม่ถูกกะคนที่กะลังเบลออยู่ดี
    ป่ะรอบนี้สุดท้ายจริงๆ "เห้ย มดมาจากไหนอีกวะ"
    วันนี้มันไม่ใช่วันของกุจริงๆ เหมือนดูหนังฉายแล้วฉายอีก วนๆ
    ไอพงษ์บอก"นี่ถ้ามันบอกอีกว่าไม่ใช่นะเมิงก็เอากระดาษกำๆแล้วก็ปาหน้าดำๆมันเลย"
    เออฮาดีในช่วงเวลานั้น คราวนี้แหละไม่พลาด
    ถอน ปุ๊บก็จ่ายปั๊บ แถมมันยังเรียกเอาค่าธรรมเนียมอีก 10 บาท
    เอ้า เอาไปอมซะ(ล้อเล่ง) ตังค์เปงหมื่นๆเหลือติดธนาคารร้อยเดียว
    กลับหอตัวเบาโหวง แล้วก็เบาสมองด้วยเพราะไม่ได้เรียนทั้งวันแต่มันก็มีวิชาเดียว
    จบแล้วสำหรับวัน วันนึง เวลามันก็ทำให้เราได้รู้อะไรหลายๆอย่าง
    น้าบอกว่าความสุข มาจาก มีเงิน มีสุขภาพที่แข็งแรง และมีเวลา
    ขาดอย่างใดอย่างนึงมันก็ไม่มีความสุข
    อย่างไรก็ตาม ขอได้รับความขอบคุณ
    เฮียพงษ์ผู้อุทิศเวลาที่ไม่มีเรียนและน้ำมัน
    พี่อาคารเอที่ไม่เห็นคุณค่าของเงินสด
    น้ำใจที่ลึ่นเกือบหัวแตกที่ธนาคารไทยพานิชย์
    น้องเก่งที่ให้ยืมตังค์
    น้องเล็กที่อุตส่าห์ชวนไปเรียนแต่บ่ว่างเจงๆน้อง
    มหาลัย ที่ให้บททดสอบราคางาม
    ตัวเองที่อยากเล่น TTR ขึ้นมาซะงั้น
    และคนบางคนที่ทำให้เราได้รู้ว่าควรรึไม่ควร
    และแม่บังเกิดเกล้าที่ทดสอบประสิทธิภาพของหูเสมอ(ว่าหูทะลุเข้าซ้ายออกขวา)
    และนักแสดงตัวประกอบหลายๆคน
     
    nEmOtErrOr ><"
     
     

    นี่หรือคือชีวิต2

     
    จากตัวแปรเดิม
     
    จะได้
    เอ้าถ้าไม่ออกก็คิดต่อสิวะจะทำไงต่อ...
    ก็ต้องตามน้ำหล่ะวะ
    1.เปิดบัญชี
    2.ฝากตังค์
    3.รอให้มันหักไป
    4.ไปเอาใบเสร็จ
    5.วะ(ภาษาโคราชแปลว่า สบาย โล่งอก)
    แต่ขอโทรหาแม่ก่อนนะ ตุ๊ดๆ
    ตืด.....ตืด......"ฮาโหลแม่นี่ต้อมนะ"
    "อื้อว่าไง"เสียงหวานเชียว"มีปัญหานิดหน่อยเรื่องจ่ายตังค์"
    "มันให้ปี 1 จ่ายตังค์ผ่านธนาคารทั้งหมดเลยแม่"
    "น่าน แม่ว่าแล้วทำไมไม่ดูให้ดีก่อนหล่ะ"เสียงหวานไปไหน
    "...............เอ้อ รีบไปทำให้เสร็จนะให้มันแล้วๆไป"แต่ละจุดแทนหนึ่งนาที
    "ค้าบ"แล้วก็วาง หากนานกว่านี้เด๋วจะเดินให้รถเมล์ ม. เหยียบ
    เดินอีกแล้วจากอาคารเอาไปยังขนส่งแล้วเดินต่อไปถึงสุรพัฒน์ 1
    โอ้ โชคดีจังคนในธนาคารยังไม่เยอะเดินเข้าไปเล้ย
    ยืนเหลอๆหลาๆซักพัก"น้องมาทำอะไรค่ะ"
    โอ้โหน้ำใจของคนไทยพานิชย์ ลึ่นเกือบหัวแตก
    "ผมมาเปิดบัญชีครับ"
    "ปี 1 เหรอ" ก็....."ครับ"
    "งั้นมานั่งนี่นะพี่ขอบัตรประจำตัวประชาชนด้วย"
    เอ้าฉิบหายหล่ะค้าบพี่น้องตั้งแต่เกิดมาไปไหนมาไหน
    เป็นคนต่างด้าวตลอด(ไม่เคยพกบัตร วันนั้นเข้าบาร์ที่ขอนแก่นต้อง
    ขี่มอไซด์กลับมาเอาที่หอ เห้อ)
    "ไม่ได้เอามาอ่า"พี่แกทำหน้ายิ้มๆ"งั้นก็ไปเอามาสิจ๊ะ"
    เอาวะกุไปก็ไป TTR กำลังจะเริ่ม ณ นาว
    กลับไปเอาบัตรมาละเสร็จแน่ๆคราวนี้
    ถ่ายเอกสารพร้อม พร้อมสุดๆอ่ะ
    มาพี่อยากได้ไรเรียกมาเลย ถ้าผมไม่มีเอาปืนมายิงทิ้งเหอะ
    พอถึงธนาคาร โอ้ว คนรึมด กุไปแปปเดียวออกมาจากรูไหนกัน
    รอครับคราวนี้รอ......"น้องคะมาทำอะไรเหรอ.
    หนังม้วนเก่าที่ฉายซ้ำ - -"
    กำลังกรอกแบบฟอร์มอยู่ดีๆมีอาจารย์คนนึงมา
    นั่นมัน คณะบดีวิศวะฯ นี่หว่า แบบว่าเพิ่งโดนแกด่ามาเมื่อตอนไปสัมภาษณ์
    ขอกลับเข้าศึกษาใหม่กะอาจารย์อีก 5-6 คน
    เอาหล่ะหว่าทำไงดี นั่งข้างๆกันด้วยสวรรค์ ทำกุแล้วหล่ะคราวนี้
    กุก้มหน้าเขียนเต็มที่เหมือนว่ายุ่งมาก"อ้าวมาทำอะไรหน่ะ"
    "สวัสดีครับอาจารย์"ตายแน่ๆสัมภาษณ์รอบสองแน่"ผมมาเปิดบัญชีครับ"
    "อยู่ปีไหนหน่ะ"อ้าวรึว่าจะจำไม่ได้ สวรรค์ก็ไม่ใจร้ายซะทีเดียวนะนี่ 
    หน้าระรื่นเลยคราวนี้ "ปี 1 ครับ" ดีใจจังจำไม่ได้
    "พรุ่งนี้ไปนะจะพูดให้ฟัง"อ้าว จำได้รึไม่ได้กันแน่เนี๊ยะ
    "จะเข้าอะไรหล่ะ"..."ผมสนใจอากาศยานแต่ไม่รู้หลักสูตรครับ"
    "พยายามเข้านะ"ตบไหล่แล้วก็ไป สรุปแล้วมันยังไง
    ต้องไปให้แกด่าอีกไหมนี่ นึกไปนึกมาก็อ๋อ พรุ่งนี้ปี 1 เค้ามีพบปะอาจารย์ในสังกัดกัน
    เล่นซะตกใจหมดเลย เอ้ามาทำต่อสบายใจละพรุ่งนี้มีรึจะไป ชิ
    "เซ็นตรงนี้ค่ะ"..."เซ็นสองชื่อตรงนี้นะคะ"..."เซ็นช่องหมายเลข 1 ค่ะ"
    เซ็นจนมือเป็นระวิง "ได้แล้วค่ะแต่ธนาคารหักเงินในบัญชีไม่ได้แล้วนะคะหมดเขตแล้ว"
    อ้าว...อ้าว...เอ้า แล้วกุเสียเวลาเป็นชั่วโมงนั่งทำหอกไรหล่ะ
    "อ้าว แล้วผมจะจ่ายยังไงอ่ะครับ"
    "ก็...."ก็อะไรหล่ะ หือ นั่นหยิบอะไรมา โอ้ยเปงตั้งเลย
    "น้องก็ไปปริ๊นใบแจ้งหนี้สำหรับธนาคารมานะคะ"...ใบนี้เหรองืมๆ
    "แล้วก็เอามานี้ ถอนเงินออกมาจากบัญชีแล้วก็จ่ายที่เคาท์เตอร์"
    อะไรนะมะตะกี้ แล้วจะให้กุฝากตังค์ทำด๋อยไรวะ
    "เท่านี้ก็เสร็จแล้วหล่ะค่ะ" เออง่ายจริงแต่กุอ่ะตกยากปริ๊นไหนยังไม่รู้เลย
    เอาวะความหวังจากคนที่พึ่งได้ "พงษ์...เครื่องปริ๊นใช้ได้ป่าว"
    "ได้..."เอ้ยดีจัง"แต่เครื่องปริ๊นไอต๊ะนะ"เอ้าบักอันนิ
    "งั้นก็เอาของมันมาปริ๊นให้ทีดิเค้าไม่ได้ไอใบนี้วันนี้กุโดนพ้นสภาพแน่ๆ"
    "กุไม่มีไดฟ์เวอร์"กำของเวร แล้วก็เป็นเวรของกุแท้ๆ...
     
    nEmOtErrOr ><"

    นี่หรือคือรสชาติของชีวิตที่ไม่เคยสัมผัส

    อย่างแรกเลยของโจทย์ทั่วๆไปต้องกำหนดสมการก่องเพื่อจะได้มีความเข้าใจที่ตรงกัน
     
     A = อาคารบริหาร(ที่จ่ายตังค์รับตังค์) 
     B = อาคารเรียนรวม(ห้องนอนใหญ่ ติดแอร์)
     C = อาคารวิชาการ(ที่สิงสถิตของเหล่าอาจารย์ทั้งหลาย)
     
     
     
    วันนี้ สุดยอดมากเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้ไปเล่น TTR
    (แท๊กทีมแรลลี่เป็นการต้อนรับน้องใหม่ปี 1 ด้วยการพาทัวร์รอบมหาลัย)
     คนเดียว ออกจากหอแต่เช้า สองโมงกว่าๆ ว่าจะไปจ่ายตังค์
    วันนี้วันสุดท้าย ถ้าไม่จ่ายมันจะเอากุออกอีกละ
    คิดแล้วเศร้านี่กะจะให้ทรานสคริปกุมีพ้นสภาพไม่ซ้ำกันเลยรึยังไง
    ทั้ง ลาออก พ้นสภาพเพราะการเรียน แล้วยังจะโดนเพราะไม่จ่ายค่าลงทะเบียนอีก
    เอาวะ สู้ๆ ว่าแล้วก็เดินไปขึ้นรถหน้าหอ รถตัวเองก็ไม่มีถึงมีคนให้ยืมก็ขี่ไม่เป็นอยู่ดี
    แล้วคนบางคนมันก็พึ่งไม่ได้ในเมื่อเป็นอย่างงั้นกุก็จะพึ่งแต่คนที่พึ่งได้ละนะ
    ว่าแล้วก็ โก โล้ด รอรถแสนนาน แต่มันก็ต้องมาล่ะน่าแล้วมันก็มา
    อืม รถ เมล์ ม. ที่นี่ขับไวมากๆ มีแบนโค้งด้วยหล่ะหว่า
    แต่มันก็ทันใจดีนะ ^^a แล้วเราก็ไปลง ข่นส่งของมหาลัย
    เดินผ่านอาคาร ซี (ประกาศตัวแปรไม่เหมือนกันแต่คงไม่ Error หรอกม้าง) 
    เดินมาลานสัญลักษณ์แล้วเดินตามโคเวอร์เวย์ต่อไปยังอาคาร เอ
    พอไปถึงก็จ่ายเลยค้าบ มีเงินอ่ะ รวย อู้ฟู่ มาเรียกมาเลยนู๋
    "2,300 บาทจ้า" ค่าหอของน้องเมท รึ พี่เมทก็ไม่รู้
    เอ้าจ่าย อีตอนจ่ายสะใจมากเลยตังค์มันเปงปึ้งๆ อ่ะ เสียงดึงดังแพร่บๆ
    "อ๊ะ ปี 1 จ่ายผ่านธนาคารนะจ๊ะ" เอ๋ ยังไงกัน
    "พี่ครับ ก็ผมมาจ่ายถึงนี่แล้วนะครับ"
    "ไม่ได้ค่ะน้อง จ่ายได้ที่ธนาคารเท่านั้นนะค่ะสำหรับปี 1"
    แล้วก็ยื่นกระดาษสีชมพูครึ่งนึงของ A4 ให้ "ทำตามนี้นะคะ"
    โอ้ จอร์ช มันเขียนตัวบักใหญ่ "....จ่ายผ่านธนาคาร เท่านั้น"
    อ้าวฟายแล้วนีโมเอ๋ย กุดูในเว็บมะเหงมีคำว่า "เท่านั้น" เลย
    ลองเข้าไปดูได้นะครับมันจะเขียนว่า
    "และเพิ่มช่องทาง"
    แล้วมันช่องตรงไหนฟะ มันช่องแคบ มทส เลยนี่หว่าบีบกุซะลีบเลย
    นิ่งไปสักพัก "น้องจะจ่ายค่าหอกับค่าโอนหน่วยกิตก่อนไม๊"
    อ้าวแล้วทีนี้ทำไมจ่ายได้ฟะเอาก็เอาวะคิดไรไม่ออกแล้ว
    จ่ายไปซะเลย 8,300 สบายตัว
    แล้วก็เดินออกมาจากห้องจ่ายตังค์ ดูงงๆ
    ถ้าใครมาทักตอนนั้นอย่าหาว่ากุหยิ่งไม่ตอบนะ
    กุเบลอ!!!
    คิดในใจกุเอาตังค์มาให้แล้วยังไม่เอาอีกคิดดูสิพี่น้อง
    มีตังค์ค้าบแต่เค้าไม่เอาอ่ะมันเป็นยังงายมหาลัยนี้
    จะเอากุออกให้ได้ว่างั้นเหอะ
    ชิ กุไม่ออกง่ายๆแบบนี้หรอกหว่ะ เสียเชิงนีโมเฟรชชี่ตลอดกาลหมด
    เอ้าถ้าไม่ออกก็คิดต่อสิวะจะทำไงต่อ...
     
    nEmOtErrOr ><"