nEmOtErrOr's profilef><"nEmOtErrOr spAcE"><yPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
01/06/2007 นี่หรือคือชีวิต3(จบ)ความเดิมตอนที่แล้ว
"กุไม่มีไดฟ์เวอร์"กำของเวร แล้วก็เป็นเวรของกุแท้ๆ...
"เมิงก็เอาโน๊ตบุคมันมาเปิดดิ"ง่ายๆ"...มันล็อกตู้"โอ๊ะกุไม่อยากได้ยินเลย
"กำ...หาคนที่ปริ๊นได้ให้หน่อยดิ"ใครสักคน เธอคือใคร"แปป..."
"เบน...เครื่องปริ๊นแกปริ๊นได้มะ"ได้ทีเหอะ"ไม่ได้อ่ะหมึกหมด"หมึกหมดเอาปลาแทนมะ
แสดดด"เด๋วไปหาอีกคน"อื้อความหวังยังมีเสมอ
"ต้าอยู่ไหมครับ"อยู่และมีทีเทอะ"ไม่อยู่ครับ"เอ้าเวงขอไรไม่เคยได้เลย
"ทำไงอ่ะไม่มีเลย"ระหว่างที่กำลังปลงๆอ๊ะ ฉุกคิด
"ไอพงษ์ ไอต๊ะมันเอากุญแจตู้ไว้ใต้ที่นอนมัน"ทำไมไม่คิดได้แต่แรกฟะ
"เหรอ...ขอดูหน่อยนะ"อ้าวไอนี่กุอยู่คนละห้องกุยังรู้เลย
"เออหว่ะ...เจอแล้ว"อ่ะห๊ะมันมีอยู่จริง
"ปริ๊นตรงไหนอ่ะ"ดูก่อนใบชมพูอยู่ไหนหว่า"ก็เข้า...แล้วก็ปริ๊น"
กว่ามันจะปริ๊นได้กุเดินจากสุรพัฒน์มาถึงอาคาร เอ ละ
"ตอนนี้อยู่อาคารเอนะ"รีบๆนะ"พอดีเลยว่าจะไปจ่ายตังค์"
เออมันพอดีจริงๆ แล้วมันก็ดีจริงๆ "รีบๆมานะ"
มันมามันก็จ่ายของมันแปปเดียวเสร็จละ
"เรียบร้อยแล้วจะไปไหนต่อ"อิอิ พาไปหน่อยนะ"สุรพัฒน์ 1"
"โอเค"โอเคแน่ๆกุจะ วะ แล้ว
คนน้อยสงสัยไปกินข้าวเป็นโอกาสทองต่อแถวโล้ด
"น้องๆ"เสียงมันเหม่งๆ"น้องปริ๊นผิดใบแล้วพี่มองแต่ไกลก็รู้ มันต้องแบบนี้นะ"
โหยแล้วจะรู้ไม๊สั่งเพื่อนปริ๊นแล้วเพื่อนผมมันจะรู้ไม๊
"ป่ะพงษ์ อีกซักรอบ" มันถอนหายใจ
ลงรถได้ก็ไปปริ๊นเลยไอพงษ์ก็ไปเติมน้ำมัน มันเสร็จกุก็เสร็จพอดี
ใช้เวลาไม่เสียเปล่าจริงๆ แล้วเครื่องปริ๊นเวรเอากุอีกละ
เทคโนโลยีที่ทันสมัยขนาดไหนก็ไม่ถูกกะคนที่กะลังเบลออยู่ดี
ป่ะรอบนี้สุดท้ายจริงๆ "เห้ย มดมาจากไหนอีกวะ"
วันนี้มันไม่ใช่วันของกุจริงๆ เหมือนดูหนังฉายแล้วฉายอีก วนๆ
ไอพงษ์บอก"นี่ถ้ามันบอกอีกว่าไม่ใช่นะเมิงก็เอากระดาษกำๆแล้วก็ปาหน้าดำๆมันเลย"
เออฮาดีในช่วงเวลานั้น คราวนี้แหละไม่พลาด
ถอน ปุ๊บก็จ่ายปั๊บ แถมมันยังเรียกเอาค่าธรรมเนียมอีก 10 บาท
เอ้า เอาไปอมซะ(ล้อเล่ง) ตังค์เปงหมื่นๆเหลือติดธนาคารร้อยเดียว
กลับหอตัวเบาโหวง แล้วก็เบาสมองด้วยเพราะไม่ได้เรียนทั้งวันแต่มันก็มีวิชาเดียว
จบแล้วสำหรับวัน วันนึง เวลามันก็ทำให้เราได้รู้อะไรหลายๆอย่าง
น้าบอกว่าความสุข มาจาก มีเงิน มีสุขภาพที่แข็งแรง และมีเวลา
ขาดอย่างใดอย่างนึงมันก็ไม่มีความสุข
อย่างไรก็ตาม ขอได้รับความขอบคุณ
เฮียพงษ์ผู้อุทิศเวลาที่ไม่มีเรียนและน้ำมัน
พี่อาคารเอที่ไม่เห็นคุณค่าของเงินสด
น้ำใจที่ลึ่นเกือบหัวแตกที่ธนาคารไทยพานิชย์
น้องเก่งที่ให้ยืมตังค์
น้องเล็กที่อุตส่าห์ชวนไปเรียนแต่บ่ว่างเจงๆน้อง
มหาลัย ที่ให้บททดสอบราคางาม
ตัวเองที่อยากเล่น TTR ขึ้นมาซะงั้น
และคนบางคนที่ทำให้เราได้รู้ว่าควรรึไม่ควร
และแม่บังเกิดเกล้าที่ทดสอบประสิทธิภาพของหูเสมอ(ว่าหูทะลุเข้าซ้ายออกขวา)
และนักแสดงตัวประกอบหลายๆคน
nEmOtErrOr ><"
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://nemoterror.spaces.live.com/blog/cns!C5EE4C6749152909!191.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
