nEmOtErrOr's profilef><"nEmOtErrOr spAcE"><yPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
8/29/2007 หุหุ...แม่อยากให้ได้ดีวันนึงก่อนออกจากบ้านมาแม่บอกว่าตั้งใจเรียนนะลูก
ถ้าไม่ขยันเด๋วไม่ได้ดี
เราก็เลยเอา D มาให้แม่ตามที่แม่ขอ
แต่มาวันนี้ ออกจากบ้านที่แม่บอกขยันๆ นะลูกให้มันได้เอ
แต่คราวนี้คงยากที่จะเอามาฝากเหมือนได้ D
เกรด 1/2550 ออกมาเป็นไปดังที่คาด ก่อนสอบปลายภาคก็ได้ลุ้น A ลุ้น C
แต่พอได้สอบดูกระจกแล้วหน้าตาหมองคล้ำดำเขียวเชียว
ไม่ D ก็คง F แต่พอเกรดออกก็เหนือความคาดหมายนิดโหน่ย
ลง 3 วิชา มี Computer Programing ,Calculus I ,Engineering Statics
ก็ได้ A D D มาตามลำดับ ดูแล้วสวยงามน่าเอามาต่อเปงคอสเวิร์ด
GPA ก็ออกมาจุ๋มจิ๋มพอๆกะเกรดที่ได้มา กรรมใดใครก่ออ่ะนะ
เทอมนี้(2/2550)ก็ลงไปไม่น้อยแต่ก็อย่างอาจารย์ว่า หวังไว้ซัก B อัพ ได้ไม่ได้อีกเรื่องนึง
พอให้มีกำลังใจเรียนต่อปายพ่อหนุ่ม
ด้วยรักและเคารพ
nEmOtErrOr ^^a
8/4/2007 ไปทะเลไปทะเลก็ไม่วายต้องเอาหมีน้อยไปด้วย
เอาไปนั่งดมเบียร์ เหอๆ ไปเที่ยวทะเล ฤดูฝน
สนุกมาก(ประโช้ด)เพราะได้เล่นทั้งน้ำเค็มและจืดในเวลาเดียวกัน
จะว่าไปตัวเปียกตั้งแต่ยังไม่ถึงหาดเลย
ครอบครัวปอร์ใจดีมากๆ เลย กินกันอิ่มสบายพุง
ก็ต้องขอให้ได้รับความขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วย
อาทิตย์หน้าจะสอบไฟนอลแล้วยังไม่อ่านหนังสือเลย
แล้วมีแต่วิชาหนักๆสอบวันเดียวกันด้วย
นึกแล้วเริ่มมองเห็นสีหน้าตัวเองลางๆ ตอนออกจากห้องสอบละ
วันนี้มาอัพแค่นี้แหละง่วงแล้ว
แล้วค่อยเจอกันน้า บะบาย
nEmOtErrOr ^^"
7/1/2007 U cAn dO It!!! แบบทดสอบอันแล้วอันเล่าถาโถมเข้ามาให้ได้ลองได้เรียนรู้กันอยู่เนืองๆ มีทั้งสุขเศร้าเคล้ากันไปรวมไปกระทั่งถึง
ความเจ็บปวดที่ยากเกินจะบรรยาย แต่วันนี้แบบทดสอบอันใหม่กำลังมา มันไม่ใช่ข้อสอบกลางภาค แต่อย่างใด แต่เป็น
แบบทดสอบบทหนึ่งของชีวิตที่เราได้ผ่านมาว่าจะซ้ำรอยเดิมอีกหรือไม่ วันแล้ววันเล่าที่เฝ้า ถามใจตนเองว่า "ใช่" หรือ
"ไม่" นั้นกลับกลายเป็นวันที่ชีวิตประหนึ่งดูเหมือนจมอยู่ซึ่งในอดีต อดีตอันแสนหวานและขื่นขม แล้วจะผ่านไปได้ยังไงกัน
แต่เมื่อทุกๆ เช้าเรายังพบว่าตัวเองยังมีชีวิตมันก็ต้องสู้ สู้ต่อไปทาเคชิ.....555+
ยังมะได้อัพรูปเลยเด๋วคงต้องไปยืมกล้องพี่เมทมาซะแล้ว อิอิ จะเอามาแอบถ่ายแล้วประจานวงแลน เอาแบบถ่ายหัว
โพสท์ประจานเลยฮ่าฮ่า ตีดอทเอ กานนนน... 6/1/2007 นี่หรือคือชีวิต3(จบ)ความเดิมตอนที่แล้ว
"กุไม่มีไดฟ์เวอร์"กำของเวร แล้วก็เป็นเวรของกุแท้ๆ...
"เมิงก็เอาโน๊ตบุคมันมาเปิดดิ"ง่ายๆ"...มันล็อกตู้"โอ๊ะกุไม่อยากได้ยินเลย
"กำ...หาคนที่ปริ๊นได้ให้หน่อยดิ"ใครสักคน เธอคือใคร"แปป..."
"เบน...เครื่องปริ๊นแกปริ๊นได้มะ"ได้ทีเหอะ"ไม่ได้อ่ะหมึกหมด"หมึกหมดเอาปลาแทนมะ
แสดดด"เด๋วไปหาอีกคน"อื้อความหวังยังมีเสมอ
"ต้าอยู่ไหมครับ"อยู่และมีทีเทอะ"ไม่อยู่ครับ"เอ้าเวงขอไรไม่เคยได้เลย
"ทำไงอ่ะไม่มีเลย"ระหว่างที่กำลังปลงๆอ๊ะ ฉุกคิด
"ไอพงษ์ ไอต๊ะมันเอากุญแจตู้ไว้ใต้ที่นอนมัน"ทำไมไม่คิดได้แต่แรกฟะ
"เหรอ...ขอดูหน่อยนะ"อ้าวไอนี่กุอยู่คนละห้องกุยังรู้เลย
"เออหว่ะ...เจอแล้ว"อ่ะห๊ะมันมีอยู่จริง
"ปริ๊นตรงไหนอ่ะ"ดูก่อนใบชมพูอยู่ไหนหว่า"ก็เข้า...แล้วก็ปริ๊น"
กว่ามันจะปริ๊นได้กุเดินจากสุรพัฒน์มาถึงอาคาร เอ ละ
"ตอนนี้อยู่อาคารเอนะ"รีบๆนะ"พอดีเลยว่าจะไปจ่ายตังค์"
เออมันพอดีจริงๆ แล้วมันก็ดีจริงๆ "รีบๆมานะ"
มันมามันก็จ่ายของมันแปปเดียวเสร็จละ
"เรียบร้อยแล้วจะไปไหนต่อ"อิอิ พาไปหน่อยนะ"สุรพัฒน์ 1"
"โอเค"โอเคแน่ๆกุจะ วะ แล้ว
คนน้อยสงสัยไปกินข้าวเป็นโอกาสทองต่อแถวโล้ด
"น้องๆ"เสียงมันเหม่งๆ"น้องปริ๊นผิดใบแล้วพี่มองแต่ไกลก็รู้ มันต้องแบบนี้นะ"
โหยแล้วจะรู้ไม๊สั่งเพื่อนปริ๊นแล้วเพื่อนผมมันจะรู้ไม๊
"ป่ะพงษ์ อีกซักรอบ" มันถอนหายใจ
ลงรถได้ก็ไปปริ๊นเลยไอพงษ์ก็ไปเติมน้ำมัน มันเสร็จกุก็เสร็จพอดี
ใช้เวลาไม่เสียเปล่าจริงๆ แล้วเครื่องปริ๊นเวรเอากุอีกละ
เทคโนโลยีที่ทันสมัยขนาดไหนก็ไม่ถูกกะคนที่กะลังเบลออยู่ดี
ป่ะรอบนี้สุดท้ายจริงๆ "เห้ย มดมาจากไหนอีกวะ"
วันนี้มันไม่ใช่วันของกุจริงๆ เหมือนดูหนังฉายแล้วฉายอีก วนๆ
ไอพงษ์บอก"นี่ถ้ามันบอกอีกว่าไม่ใช่นะเมิงก็เอากระดาษกำๆแล้วก็ปาหน้าดำๆมันเลย"
เออฮาดีในช่วงเวลานั้น คราวนี้แหละไม่พลาด
ถอน ปุ๊บก็จ่ายปั๊บ แถมมันยังเรียกเอาค่าธรรมเนียมอีก 10 บาท
เอ้า เอาไปอมซะ(ล้อเล่ง) ตังค์เปงหมื่นๆเหลือติดธนาคารร้อยเดียว
กลับหอตัวเบาโหวง แล้วก็เบาสมองด้วยเพราะไม่ได้เรียนทั้งวันแต่มันก็มีวิชาเดียว
จบแล้วสำหรับวัน วันนึง เวลามันก็ทำให้เราได้รู้อะไรหลายๆอย่าง
น้าบอกว่าความสุข มาจาก มีเงิน มีสุขภาพที่แข็งแรง และมีเวลา
ขาดอย่างใดอย่างนึงมันก็ไม่มีความสุข
อย่างไรก็ตาม ขอได้รับความขอบคุณ
เฮียพงษ์ผู้อุทิศเวลาที่ไม่มีเรียนและน้ำมัน
พี่อาคารเอที่ไม่เห็นคุณค่าของเงินสด
น้ำใจที่ลึ่นเกือบหัวแตกที่ธนาคารไทยพานิชย์
น้องเก่งที่ให้ยืมตังค์
น้องเล็กที่อุตส่าห์ชวนไปเรียนแต่บ่ว่างเจงๆน้อง
มหาลัย ที่ให้บททดสอบราคางาม
ตัวเองที่อยากเล่น TTR ขึ้นมาซะงั้น
และคนบางคนที่ทำให้เราได้รู้ว่าควรรึไม่ควร
และแม่บังเกิดเกล้าที่ทดสอบประสิทธิภาพของหูเสมอ(ว่าหูทะลุเข้าซ้ายออกขวา)
และนักแสดงตัวประกอบหลายๆคน
nEmOtErrOr ><"
นี่หรือคือชีวิต2จากตัวแปรเดิม
จะได้
เอ้าถ้าไม่ออกก็คิดต่อสิวะจะทำไงต่อ...
ก็ต้องตามน้ำหล่ะวะ
1.เปิดบัญชี
2.ฝากตังค์
3.รอให้มันหักไป
4.ไปเอาใบเสร็จ
5.วะ(ภาษาโคราชแปลว่า สบาย โล่งอก)
แต่ขอโทรหาแม่ก่อนนะ ตุ๊ดๆ
ตืด.....ตืด......"ฮาโหลแม่นี่ต้อมนะ"
"อื้อว่าไง"เสียงหวานเชียว"มีปัญหานิดหน่อยเรื่องจ่ายตังค์"
"มันให้ปี 1 จ่ายตังค์ผ่านธนาคารทั้งหมดเลยแม่"
"น่าน แม่ว่าแล้วทำไมไม่ดูให้ดีก่อนหล่ะ"เสียงหวานไปไหน
"...............เอ้อ รีบไปทำให้เสร็จนะให้มันแล้วๆไป"แต่ละจุดแทนหนึ่งนาที
"ค้าบ"แล้วก็วาง หากนานกว่านี้เด๋วจะเดินให้รถเมล์ ม. เหยียบ
เดินอีกแล้วจากอาคารเอาไปยังขนส่งแล้วเดินต่อไปถึงสุรพัฒน์ 1
โอ้ โชคดีจังคนในธนาคารยังไม่เยอะเดินเข้าไปเล้ย
ยืนเหลอๆหลาๆซักพัก"น้องมาทำอะไรค่ะ"
โอ้โหน้ำใจของคนไทยพานิชย์ ลึ่นเกือบหัวแตก
"ผมมาเปิดบัญชีครับ"
"ปี 1 เหรอ" ก็....."ครับ"
"งั้นมานั่งนี่นะพี่ขอบัตรประจำตัวประชาชนด้วย"
เอ้าฉิบหายหล่ะค้าบพี่น้องตั้งแต่เกิดมาไปไหนมาไหน
เป็นคนต่างด้าวตลอด(ไม่เคยพกบัตร วันนั้นเข้าบาร์ที่ขอนแก่นต้อง
ขี่มอไซด์กลับมาเอาที่หอ เห้อ)
"ไม่ได้เอามาอ่า"พี่แกทำหน้ายิ้มๆ"งั้นก็ไปเอามาสิจ๊ะ"
เอาวะกุไปก็ไป TTR กำลังจะเริ่ม ณ นาว
กลับไปเอาบัตรมาละเสร็จแน่ๆคราวนี้
ถ่ายเอกสารพร้อม พร้อมสุดๆอ่ะ
มาพี่อยากได้ไรเรียกมาเลย ถ้าผมไม่มีเอาปืนมายิงทิ้งเหอะ
พอถึงธนาคาร โอ้ว คนรึมด กุไปแปปเดียวออกมาจากรูไหนกัน
รอครับคราวนี้รอ......"น้องคะมาทำอะไรเหรอ.
หนังม้วนเก่าที่ฉายซ้ำ - -"
กำลังกรอกแบบฟอร์มอยู่ดีๆมีอาจารย์คนนึงมา
นั่นมัน คณะบดีวิศวะฯ นี่หว่า แบบว่าเพิ่งโดนแกด่ามาเมื่อตอนไปสัมภาษณ์
ขอกลับเข้าศึกษาใหม่กะอาจารย์อีก 5-6 คน
เอาหล่ะหว่าทำไงดี นั่งข้างๆกันด้วยสวรรค์ ทำกุแล้วหล่ะคราวนี้
กุก้มหน้าเขียนเต็มที่เหมือนว่ายุ่งมาก"อ้าวมาทำอะไรหน่ะ"
"สวัสดีครับอาจารย์"ตายแน่ๆสัมภาษณ์รอบสองแน่"ผมมาเปิดบัญชีครับ"
"อยู่ปีไหนหน่ะ"อ้าวรึว่าจะจำไม่ได้ สวรรค์ก็ไม่ใจร้ายซะทีเดียวนะนี่
หน้าระรื่นเลยคราวนี้ "ปี 1 ครับ" ดีใจจังจำไม่ได้
"พรุ่งนี้ไปนะจะพูดให้ฟัง"อ้าว จำได้รึไม่ได้กันแน่เนี๊ยะ
"จะเข้าอะไรหล่ะ"..."ผมสนใจอากาศยานแต่ไม่รู้หลักสูตรครับ"
"พยายามเข้านะ"ตบไหล่แล้วก็ไป สรุปแล้วมันยังไง
ต้องไปให้แกด่าอีกไหมนี่ นึกไปนึกมาก็อ๋อ พรุ่งนี้ปี 1 เค้ามีพบปะอาจารย์ในสังกัดกัน
เล่นซะตกใจหมดเลย เอ้ามาทำต่อสบายใจละพรุ่งนี้มีรึจะไป ชิ
"เซ็นตรงนี้ค่ะ"..."เซ็นสองชื่อตรงนี้นะคะ"..."เซ็นช่องหมายเลข 1 ค่ะ"
เซ็นจนมือเป็นระวิง "ได้แล้วค่ะแต่ธนาคารหักเงินในบัญชีไม่ได้แล้วนะคะหมดเขตแล้ว"
อ้าว...อ้าว...เอ้า แล้วกุเสียเวลาเป็นชั่วโมงนั่งทำหอกไรหล่ะ
"อ้าว แล้วผมจะจ่ายยังไงอ่ะครับ"
"ก็...."ก็อะไรหล่ะ หือ นั่นหยิบอะไรมา โอ้ยเปงตั้งเลย
"น้องก็ไปปริ๊นใบแจ้งหนี้สำหรับธนาคารมานะคะ"...ใบนี้เหรองืมๆ
"แล้วก็เอามานี้ ถอนเงินออกมาจากบัญชีแล้วก็จ่ายที่เคาท์เตอร์"
อะไรนะมะตะกี้ แล้วจะให้กุฝากตังค์ทำด๋อยไรวะ
"เท่านี้ก็เสร็จแล้วหล่ะค่ะ" เออง่ายจริงแต่กุอ่ะตกยากปริ๊นไหนยังไม่รู้เลย
เอาวะความหวังจากคนที่พึ่งได้ "พงษ์...เครื่องปริ๊นใช้ได้ป่าว"
"ได้..."เอ้ยดีจัง"แต่เครื่องปริ๊นไอต๊ะนะ"เอ้าบักอันนิ
"งั้นก็เอาของมันมาปริ๊นให้ทีดิเค้าไม่ได้ไอใบนี้วันนี้กุโดนพ้นสภาพแน่ๆ"
"กุไม่มีไดฟ์เวอร์"กำของเวร แล้วก็เป็นเวรของกุแท้ๆ...
nEmOtErrOr ><" นี่หรือคือรสชาติของชีวิตที่ไม่เคยสัมผัสอย่างแรกเลยของโจทย์ทั่วๆไปต้องกำหนดสมการก่องเพื่อจะได้มีความเข้าใจที่ตรงกัน
A = อาคารบริหาร(ที่จ่ายตังค์รับตังค์)
B = อาคารเรียนรวม(ห้องนอนใหญ่ ติดแอร์)
C = อาคารวิชาการ(ที่สิงสถิตของเหล่าอาจารย์ทั้งหลาย)
วันนี้ สุดยอดมากเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้ไปเล่น TTR
(แท๊กทีมแรลลี่เป็นการต้อนรับน้องใหม่ปี 1 ด้วยการพาทัวร์รอบมหาลัย)
คนเดียว ออกจากหอแต่เช้า สองโมงกว่าๆ ว่าจะไปจ่ายตังค์
วันนี้วันสุดท้าย ถ้าไม่จ่ายมันจะเอากุออกอีกละ
คิดแล้วเศร้านี่กะจะให้ทรานสคริปกุมีพ้นสภาพไม่ซ้ำกันเลยรึยังไง
ทั้ง ลาออก พ้นสภาพเพราะการเรียน แล้วยังจะโดนเพราะไม่จ่ายค่าลงทะเบียนอีก
เอาวะ สู้ๆ ว่าแล้วก็เดินไปขึ้นรถหน้าหอ รถตัวเองก็ไม่มีถึงมีคนให้ยืมก็ขี่ไม่เป็นอยู่ดี
แล้วคนบางคนมันก็พึ่งไม่ได้ในเมื่อเป็นอย่างงั้นกุก็จะพึ่งแต่คนที่พึ่งได้ละนะ
ว่าแล้วก็ โก โล้ด รอรถแสนนาน แต่มันก็ต้องมาล่ะน่าแล้วมันก็มา
อืม รถ เมล์ ม. ที่นี่ขับไวมากๆ มีแบนโค้งด้วยหล่ะหว่า
แต่มันก็ทันใจดีนะ ^^a แล้วเราก็ไปลง ข่นส่งของมหาลัย
เดินผ่านอาคาร ซี (ประกาศตัวแปรไม่เหมือนกันแต่คงไม่ Error หรอกม้าง)
เดินมาลานสัญลักษณ์แล้วเดินตามโคเวอร์เวย์ต่อไปยังอาคาร เอ
พอไปถึงก็จ่ายเลยค้าบ มีเงินอ่ะ รวย อู้ฟู่ มาเรียกมาเลยนู๋
"2,300 บาทจ้า" ค่าหอของน้องเมท รึ พี่เมทก็ไม่รู้
เอ้าจ่าย อีตอนจ่ายสะใจมากเลยตังค์มันเปงปึ้งๆ อ่ะ เสียงดึงดังแพร่บๆ
"อ๊ะ ปี 1 จ่ายผ่านธนาคารนะจ๊ะ" เอ๋ ยังไงกัน
"พี่ครับ ก็ผมมาจ่ายถึงนี่แล้วนะครับ"
"ไม่ได้ค่ะน้อง จ่ายได้ที่ธนาคารเท่านั้นนะค่ะสำหรับปี 1"
แล้วก็ยื่นกระดาษสีชมพูครึ่งนึงของ A4 ให้ "ทำตามนี้นะคะ"
โอ้ จอร์ช มันเขียนตัวบักใหญ่ "....จ่ายผ่านธนาคาร เท่านั้น"
อ้าวฟายแล้วนีโมเอ๋ย กุดูในเว็บมะเหงมีคำว่า "เท่านั้น" เลย
ลองเข้าไปดูได้นะครับมันจะเขียนว่า
"และเพิ่มช่องทาง"
แล้วมันช่องตรงไหนฟะ มันช่องแคบ มทส เลยนี่หว่าบีบกุซะลีบเลย
นิ่งไปสักพัก "น้องจะจ่ายค่าหอกับค่าโอนหน่วยกิตก่อนไม๊"
อ้าวแล้วทีนี้ทำไมจ่ายได้ฟะเอาก็เอาวะคิดไรไม่ออกแล้ว
จ่ายไปซะเลย 8,300 สบายตัว
แล้วก็เดินออกมาจากห้องจ่ายตังค์ ดูงงๆ
ถ้าใครมาทักตอนนั้นอย่าหาว่ากุหยิ่งไม่ตอบนะ
กุเบลอ!!!
คิดในใจกุเอาตังค์มาให้แล้วยังไม่เอาอีกคิดดูสิพี่น้อง
มีตังค์ค้าบแต่เค้าไม่เอาอ่ะมันเป็นยังงายมหาลัยนี้
จะเอากุออกให้ได้ว่างั้นเหอะ
ชิ กุไม่ออกง่ายๆแบบนี้หรอกหว่ะ เสียเชิงนีโมเฟรชชี่ตลอดกาลหมด
เอ้าถ้าไม่ออกก็คิดต่อสิวะจะทำไงต่อ...
nEmOtErrOr ><" 5/21/2007 ระหว่างเราคืออะไรฉันยังไม่รู้เลย จะลงเอยเช่นไร
สิ่งที่ตัวฉันเองคิดอยู่ทุกวันนั้นถูกไหม เพราะว่าในสายตาเธอดูมีเลศนัย แต่ก็เหมือนว่าแค่แกล้งทำ เพียงต้องการทำให้ฉันนั้นหวั่นไหว * ให้ความสำคัญ ไปพร้อมๆ ใคร
ให้ความสนใจไปเหมือนๆ กับคนอื่น ฉันก็ไม่รู้ว่าที่ไหนควรจะยืน ต้องทนขืนข่มความข้องใจ ** ฉันก็ไม่รู้ระหว่างเราคืออะไร
มันคืออะไรที่เธอคิดกับฉัน คนที่สนใจหรือเล่นๆ ไป ทำแบบไหนที่เราจะคบกัน หรือต้องให้ฉันแค่แอบมีเธอในใจ แค่นี้ใช่ไหมที่เธอคิดกับฉัน บอกกับฉันทีฉันไม่เข้าใจ ระหว่างเรามันควรเป็นเช่นไร ไม่รู้เลย เหมือนเดิมทุกๆวันยังคงไม่เข้าใจ
สิ่งที่ตัวฉันเองคิดอยู่ทุกวันนั้นผิดไหม เพราะว่าในสายตายังทำให้คิดไป มันจะจริงหรือแค่แกล้งทำ เธอจงบอกกันให้รู้บ้างได้ไหม (ซ้ำ *,**,**)
ไม่รู้เลย
เพลงมันเพราะมาก nEmOtErrOr ><"
4/24/2007 ทำไมต้องเป็นตุ๊กตาหมีด้วย?เพราะคงเป็นเด็กที่ขาดความอบอุ่นพ่อแม่ไม่รักหรืออย่างไร
เล่นตุ๊กตาหยั่งกะผู้หญิงไม่อายเหรอ
เพื่อนไม่คบหมาหัวเน่าอ่ะดิ
หรือจะอีกหลายหลากคำถาม
แต่คำตอบก็หลายหลากเช่นกัน
มามะนั่งลงก่อนเดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง
เรื่องมันมีอยู่ว่า
"รักหมี ต่อต้านนิวเคลียร์ คาฟ"
อิอิ ความจริงแล้วผมก็ชอบตุ๊กตาทุกตัวนั่นแหละ
แต่ที่เน้นหมีก็เพราะว่าความชอบส่วนตัว
ชอบคาฟชอบอะไรที่สัมผัสได้แล้วก็น่าสัมผัส
ผมมองตุ๊กตาทุกตัวว่ามีชีวิต มันดุ๊กดิ๊กๆ (แนวโรคจิตนิดๆ)
มองหน้ามันเหมือนมันอ้อน อยู่อ่ะ
แง่มๆ ถึงมันจะตอบสนองเราไม่ได้
แต่เราก็ได้อะไรจากมันมากมายทีเดียวเชียว
ผมมักจะหวังตุ๊กตาหมีจากเพื่อนๆ ในงานวันเกิด
แต่ก็ไม่ได้จะรอเป็นผู้รับแต่เพียงอย่างเดียวหรอกนะ
ก่อนถึงวันเกิดผม ผมก็ให้ของขวัญวันเกิดคนอื่นด้วยตุ๊กตาหมีเหมือนกัน
และเป็นธรรมเนียมเลยว่าวันไหนวันเกิดไอ่ต้อม
อย่างน้อยละก็หมี 1 ตัว ก็ได้ทุกปีแหละ
เพราะคติของผม "ให้เขาแล้วเราจะได้รับ"
ทำบุญยังหวังให้ตัวเองมีความสุขเลย
นับประสาอะไรกับด็กน้อยตาดำๆ
อ่านแล้วเพื่อนๆทั้งหลายอย่าลืมนะ(ถือโอกาสทวง)
เอาไว้วันหลัง จะมาเล่าเรื่องสนุกๆ ละกัน
วันนี้ก็เกริ่นๆ ไปก่อนเนอะ ปิดเทอมไม่มีอะไรทำ
นั่งทำสเปชจนเสร็จ
"แล้ววันนึงท่านจะรู้ว่าความรักความอบอุ่นนั้นสำคัญขนาดไหน"
nEmOtErrOr ><"
|
|
|
